Barry Woudenberg

Samen met collega’s Peter Keur en Tessa van den Berg heb ik een artikel geschreven over web 2.0 en de overheid. Dit artikel is verschenen in het tijdschrift Overheidsmanagement. Het artikel is te vinden op de website van Zenc: http://zenc.nl/actueel/nieuws/overheid-2.0-meer-dan-een-website-en-e-maildres

Wij zijn met het FEED-project niet de enigen die de digitale kaart gebruiken als platform voor e-overheidsdienstverlening. Een van de eerste voorbeelden hiervan is de gemeente Voorst, die in 2006 aangevraagde en verleende vergunningen via Google Earth ontsloot. Ook bekend is het de in 2007 gelanceerde website fixmystreet.com, waar Britse burgers via google maps hun gemeente kunnen informeren over losliggende stoeptegels. Vandaag kwam ik de website vergunningkaart.nl tegen. Op deze website wordt met behulp van google maps en de overheidsstandaard voor Bekendmakingen. Helaas ondersteunt de website alleen het afnemen van informatie. Het aardige van deze website is wel dat vergunningkaart.nl een commercieel initiatief is en gebruik maakt van de overheidsinfrastructuur. Dit is hiermee een klein voorbeeld van het ideaal van Government as a platform.

De afgelopen 2 jaar heb ik vanuit Zenc geparticipeerd in een Europees gesubsidieerd project over e-participatie. In samenwerking met het Leibniz Institute for Law aan de UvA,  Public-i (GB), Masaryk University (CZ), National Technical University of Athens (GR) en University of the Aegean (GR). Binnen het project is een elektronisch platform ontwikkeld waarmee burgers op een eenvoudig manier mee kunnen praten over onderwerpen op het gebied van milieu en energie. Het platform is in Nederland getest in de Provincie Flevoland in een pilot over de toekomst van het IJmeer-Markermeer. Daarnaast hebben pilots plaatsgevonden in het Verenigd Koninkrijk, Griekenland en Tjechië. Tijdens de slotpresentatie presenteerde ik namens Zenc de resultaten van de pilot in Flevoland.

In het project is een balans gevonden tussen laagdrempelige participatie en gebruik van geavanceerde technologie. Deze balans is gevonden door de kaart als ontwerpuitgangspunt te nemen voor de ontwikkeling van de elektronische instrumenten (zie onderstaande afbeelding). Beide thema’s (milieu en energie) hebben immers een ruimtelijke dimensie. Met kaarten is (wettelijke) informatie eenvoudig te visualiseren.

Door het gebruik van semantische webtechnologie hebben burgers op een eenvoudige manier toegang tot wettelijke bepalingen. De FEED-instrumenten geven gebruikers zicht op wettelijke bepalingen, beperkingen en ook de wettelijke mogelijkheden, zonder de rigiditeit van papieren kaarten. Een voorbeeld hiervan is de vraag wat op de ene plek is toegestaan als elders maatregelen ter compensatie worden getroffen.Gebruikers van de instrumenten kunnen daarnaast de kaarten manipuleren om zo hun ideeën en visies te plaatsen en die van anderen te bekijken. Op deze wijze kunnen gebruikers eenvoudig invloed uitoefenen op de totstandkoming van milieu- en energiebeleid.

Uit de evaluatie van de testen blijkt dat de ontwikkelde instrumenten de complexiteit van belangen en wettelijke bepalingen (Europese kaderwetten, verordeningen, structuur- en bestemmingsplannen, conceptbeleid) goed weergeven. Gebruikers geven daarnaast aan dat de kaart als uitgangspunt voor participatie in ruimtelijke beleidsonderwerpen intuïtief is en prettig in gebruik.

Voor meer informatie over het FEED-project zie: http://www.feed-project.eu/

Sinds ik 2 jaar geleden zakelijk over ben gestapt van windows naar mac osx (ofwel van pc naar mac) heb ik er nooit spijt van gehad. Sterker nog, na m’n zakelijke Macbook Pro zijn er achtereenvolgens een iPod classic (privé), een iPhone 3G (zakelijk) en nu sinds twee weken ook een 24″ iMac bijgekomen. Elk nieuw product van Apple heeft me weer bevestigd in mijn keuze. Zo ook de nieuwe iMac, die werkelijk een verademing is in vergelijking met mijn 6 jaar oude windows pc. Als Apple-fanaat heb ik uiteraard direct Snow Leopard geïnstalleerd. De reeds snelle iMac werkt na de update nog sneller en is beduidend responsiever. Enige minpuntje in de “Apple-ervaring”: mijn printer deed het ineens niet meer na de upgrade. Nou heb ik niet bepaald een oude obscure printer; een Epson SX405, die zelfs nog gewoon overal te koop is. Jammer, aangezien ik altijd bij mensen die niet bekend zijn met Mac OSX uitleg dat ‘plug and play’ bij Apple geen illusie is. Snow Leopard installeert, in tegenstelling tot alle voorgangers, niet van alle printers en andere randapparatuur de drivers op de harde schijf om zo vele gigabytes te besparen. In plaats daarvan plukt Mac OSX voortaan de drivers direct van het internet. In principe dan. Mijn Epson printer liet het afweten. Op de website van Epson is weinig te vinden over Snow Leopard drivers, althans niet voor mijn printermodel. Een zoekopdracht via google leerde me dat Rosetta installeren (niet standaard geïnstalleerd) via de SL-DVD en vervolgens de oude Leopard-drivers installeren, soelaas biedt.. Niet werkende software ben ik gelukkig nog niet tegengekomen. Als je wilt checken of je met de upgrade naar SL problemen kan verwachten met software, kijk dan eens op: http://snowleopard.wikidot.com/

Deze week publiceerde het CBP een onderzoek naar aanleiding van de Europese dataprotectiedag. Ten behoeve van het onderzoek zijn burgers gevraagd naar hun mening ten aanzien van privacy en gegevensdeling. Uit het onderzoek komt naar voren dat burgers de toename in gegevensdeling binnen de overheid accepteren en dat dit zij dit doen vanuit de gedachte dat het onvermijdelijk is. De acceptatie komt dus niet voort uit het geloofd dat de overheid zorgvuldig met gegevens omgaat. CBP-voorzitter Kohnstamm stelt dat burgers behoefte hebben hoe er met hun gegevens moet worden omgegaan.  Net als Kohnstamm ben ik voorstander van meer transparantie in het gebruik van persoonsinformatie. Ik zou bijvoorbeeld graag zien dat bij het EPD  Read the rest of this entry »

De laatste dagen berichtten online nieuwssites over een daling van een van de grootste ergernissen van internetters: spam. Inmiddels is de hoeveelheid spam zo buitenproportioneel hoger dan gewone email, dat dit voor privé en zakelijke gebruikers bijna ondoenlijk wordt om ze goed uit elkaar te houden. Zo bedroeg in 2007 95% van al het emailverkeer spam (bron: cnet).

De afgelopen week daalde de hoeveelheid spam tussen de 65% tot 75%. Reden voor de plotselinge daling was het offline halen van de Amerikaanse provider McColo’s, naar aanleiding van een artikel in de Washington Post. Een paar dagen daarna is McColo’s voor een korte tijd even weer bereikbaar geweest, waarop de actieve groep spammers en malware verspreiders hun malware kon updaten en verspreiden onder de reeds besmette computers. Nu zijn de gestaakte activiteiten voortgezet via een Russische provider.

Dit geeft toch te denken. Spam is een wereldwijd probleem wat email als medium op de middellange termijn onbruikbaar zal maken. De economische gevolgen van spam (denk aan het bedrijfsleven) zijn gigantisch terwijl de oplossing van het probleem eenvoudiger blijkt dan ik had gedacht. Blijkbaar betreft het een kleine actieve groep mensen die verantwoordelijk is voor het overgrote deel van de spam. In mijn ogen is het versturen van spam een criminele activiteit en zou ook als zodanig prioriteit moeten krijgen. Blijkbaar is het stalken van een kleine groep mensen voldoende om een grote ergenis van internetters grotendeels op te lossen. De vraag die rest is wie deze handschoen wil oppakken…

Het is enige tijd stil geweest rondom OpenID. Voortdurend kreeg ik echter de laatste maanden nieuwsbrieven rondom de ontwikkelingen van OpenID. Toch zag ik nog steeds niet overtuigend bewijs dat OpenID mainstream aan het worden was. Dit ondanks beweringen van velen en ook mijn eigen verwachtingen ervan. Tot vandaag. Google kondigde gisteren aan op haar blog dat zij OpenID gaan ondersteunen. Goed nieuws dus en een eerste stap naar de omarming van OpenID door een ‘early majority’. Overigens was het eerder al mogelijk om via een omweg een google account als OpenID te gebruiken (lees: Gebruik je Gmail als OpenID)

bron: webwereld.nl

Onderzoeksbureau Marketcap heeft onder managers (zowel IT als niet-IT) bij de overheid een onderzoek uitgevoerd naar de bekendheid met het “Plan Heemskerk”. Helaas blijkt rond de helft van de ondervraagden niet bekend te zijn met de open standaarden zoals ODF die verplicht zijn gesteld (comply or explain & commit). Jammer om te zien dat het nog echt leeft binnen de overheid als geheel. Mijn persoonlijke ervaring is wel dat ik vanuit het ICTU steeds vaker ODF-bestanden krijg. Hopelijk doet goed voorbeeld volgen.

lees het volledige bericht op Computable

Onlangs publiceerde het kabinet haar ICT agenda voor 2008 tot 2011, met de verrassende titel ‘ICT-agenda 2008-2011 - De gebruiker centraal in de digitale dienstenmaatschappij’. In het stuk geeft het kabinet haar visie op de ICT-ontwikkelingen zowel maatschappelijk als binnen de over (e-)overheidsdomein.

In de (2.0) media heeft het stuk weinig belangstelling ontvangen. Ten onrechte denk ik, want o.a. web 2.0 wordt uitgebreid als trend behandeld en betrokken ook op de overheid. Read the rest of this entry »