Barry Woudenberg

Samen met collega’s Peter Keur en Tessa van den Berg heb ik een artikel geschreven over web 2.0 en de overheid. Dit artikel is verschenen in het tijdschrift Overheidsmanagement. Het artikel is te vinden op de website van Zenc: http://zenc.nl/actueel/nieuws/overheid-2.0-meer-dan-een-website-en-e-maildres

De afgelopen 2 jaar heb ik vanuit Zenc geparticipeerd in een Europees gesubsidieerd project over e-participatie. In samenwerking met het Leibniz Institute for Law aan de UvA,  Public-i (GB), Masaryk University (CZ), National Technical University of Athens (GR) en University of the Aegean (GR). Binnen het project is een elektronisch platform ontwikkeld waarmee burgers op een eenvoudig manier mee kunnen praten over onderwerpen op het gebied van milieu en energie. Het platform is in Nederland getest in de Provincie Flevoland in een pilot over de toekomst van het IJmeer-Markermeer. Daarnaast hebben pilots plaatsgevonden in het Verenigd Koninkrijk, Griekenland en Tjechië. Tijdens de slotpresentatie presenteerde ik namens Zenc de resultaten van de pilot in Flevoland.

In het project is een balans gevonden tussen laagdrempelige participatie en gebruik van geavanceerde technologie. Deze balans is gevonden door de kaart als ontwerpuitgangspunt te nemen voor de ontwikkeling van de elektronische instrumenten (zie onderstaande afbeelding). Beide thema’s (milieu en energie) hebben immers een ruimtelijke dimensie. Met kaarten is (wettelijke) informatie eenvoudig te visualiseren.

Door het gebruik van semantische webtechnologie hebben burgers op een eenvoudige manier toegang tot wettelijke bepalingen. De FEED-instrumenten geven gebruikers zicht op wettelijke bepalingen, beperkingen en ook de wettelijke mogelijkheden, zonder de rigiditeit van papieren kaarten. Een voorbeeld hiervan is de vraag wat op de ene plek is toegestaan als elders maatregelen ter compensatie worden getroffen.Gebruikers van de instrumenten kunnen daarnaast de kaarten manipuleren om zo hun ideeën en visies te plaatsen en die van anderen te bekijken. Op deze wijze kunnen gebruikers eenvoudig invloed uitoefenen op de totstandkoming van milieu- en energiebeleid.

Uit de evaluatie van de testen blijkt dat de ontwikkelde instrumenten de complexiteit van belangen en wettelijke bepalingen (Europese kaderwetten, verordeningen, structuur- en bestemmingsplannen, conceptbeleid) goed weergeven. Gebruikers geven daarnaast aan dat de kaart als uitgangspunt voor participatie in ruimtelijke beleidsonderwerpen intuïtief is en prettig in gebruik.

Voor meer informatie over het FEED-project zie: http://www.feed-project.eu/

Het is enige tijd stil geweest rondom OpenID. Voortdurend kreeg ik echter de laatste maanden nieuwsbrieven rondom de ontwikkelingen van OpenID. Toch zag ik nog steeds niet overtuigend bewijs dat OpenID mainstream aan het worden was. Dit ondanks beweringen van velen en ook mijn eigen verwachtingen ervan. Tot vandaag. Google kondigde gisteren aan op haar blog dat zij OpenID gaan ondersteunen. Goed nieuws dus en een eerste stap naar de omarming van OpenID door een ‘early majority’. Overigens was het eerder al mogelijk om via een omweg een google account als OpenID te gebruiken (lees: Gebruik je Gmail als OpenID)

bron: webwereld.nl

Onlangs publiceerde het kabinet haar ICT agenda voor 2008 tot 2011, met de verrassende titel ‘ICT-agenda 2008-2011 - De gebruiker centraal in de digitale dienstenmaatschappij’. In het stuk geeft het kabinet haar visie op de ICT-ontwikkelingen zowel maatschappelijk als binnen de over (e-)overheidsdomein.

In de (2.0) media heeft het stuk weinig belangstelling ontvangen. Ten onrechte denk ik, want o.a. web 2.0 wordt uitgebreid als trend behandeld en betrokken ook op de overheid. Read the rest of this entry »

Het web 2.0 ideaal van een internet waar je als gebruiker gegevens van de ene naar de andere website overdraagt - dataportabiliteit - is weer een stapje dichterbij. Myspace, geen kleine jongen onders de hyves’en van deze wereld, heeft zich gecommiteerd aan dataportabiliteit zodat jouw profielgegevens overdraagbaar zijn geworden. Lees hier meer..

Eerder schreef ik al een post over een van de kernwaarde van web 2.0: openheid.

Het besef dat openheid loont en voordelen voor iedereen schept, begint in traditioneel gesloten “markten” door te dringen.

Voorbeelden zijn de eerder genoemde muziek- en boekenindustrie. Ook de wetenschap lijkt gaandeweg te beseffen dat openheid en samenwerking loont. Een succesvol voorbeeld is het Human Genome Project die zonder openheid en gegevensdeling nooit zo succesvol zou zijn geweest.

Deze week besteedde Scientific American in een artikel aandacht aan - hoe kan het ook anders genoemd worden - Science 2.0 — Is Open Access Science the Future?.

Dat geslotenheid niet loont, blijkt wel uit de vermeende veiligheid van de OV-chipkaart dankzij het ‘security by obscurity‘ principe.

Today ReadWriteWeb wrote an article naming two OpenID related innovations which take OpenID one step closer to mainstream adoption. Read the article here.

Dat de web 2.0 gedachte van openheid terrein lijkt te winnen in tot dusver gesloten werelden, troffen we eerder al aan in de muziekwereld. Zo plaatste Radiohead de laatste CD ‘In rainbows’ gratis online. Ook met boeken begint deze trend op gang te komen. Zo kwam ik vorige week terecht bij Google Books, een beta zoekdienst die momenteel deel uitmaakt van Google Labs. Daarop kwam ik terrecht toen ik de vijf rollen van Jaring Hiemstra opzocht. Dit moet voor schrijvers toch best een grote stap zijn om boeken online te (laten) plaatsen.

Gisteren stuitte ik heel toevallig op het blog van een favoriete schrijver van mij: Paolo Coelho (die overigens zeer actief een blog bijhoudt). Hierin vertelt hij dat hij online piraterij van zijn boeken juist aanmoedigt. Hij stelt dat de verkoop hierdoor juist is toegenomen. Zijn stelling: mensen lezen niet een heel boek digitaal, ze lezen enkele pagina’s zijn geboeid en kopen alsnog het boek. Lees hier zijn blogposting ‘why I pirate my books’.

Vorige week kwam ik een nieuwe OpenID provider tegen genaamd appspot.com. Appspot maakt de drempel voor de gemiddelde internet gebruiker een stuk lager om OpenID te gebruiken.

Wat is een OpenID provider?
Een OpenID provider is een dienstaanbieder die je de mogelijk geeft een OpenID account aan te maken die je vervolgens als inlog kan gebruiken voor alle online diensten op het internet die gebruik maken van OpenID. Dus één account waarmee je op meerdere diensten kan inloggen.

Wat is er bijzonder aan appspot?
Appspot maakt gebruik van de Google infrastructuur (Google Engine). Dit stelt de gebruiker in staat om niet eens een nieuwe account aan te maken bij appspot, maar het maakt gebruik van je google account. Dit betekent dat je eenmalig inlogt bij appspot met je google/gmail account en je hebt een OpenID (http://openid-provider.appspot.com/{jouw google account naam}). Nu kan je eenvoudig aanmelden bij diensten zoals ma.gnolia.com met behulp van je OpenID account (=je gmail account).

Unfortunately my hosting went down today, so I haven’t been able to put any postings on this second day of the next web. Today was cool though, both issues I missed yesterday were well compensated today (dataportability and human side of web 2.0).

I’ll write my review of this second day later today, so keep an eye on this blog.

Scoble giving a presentation.