Barry Woudenberg

Sinds ik 2 jaar geleden zakelijk over ben gestapt van windows naar mac osx (ofwel van pc naar mac) heb ik er nooit spijt van gehad. Sterker nog, na m’n zakelijke Macbook Pro zijn er achtereenvolgens een iPod classic (privé), een iPhone 3G (zakelijk) en nu sinds twee weken ook een 24″ iMac bijgekomen. Elk nieuw product van Apple heeft me weer bevestigd in mijn keuze. Zo ook de nieuwe iMac, die werkelijk een verademing is in vergelijking met mijn 6 jaar oude windows pc. Als Apple-fanaat heb ik uiteraard direct Snow Leopard geïnstalleerd. De reeds snelle iMac werkt na de update nog sneller en is beduidend responsiever. Enige minpuntje in de “Apple-ervaring”: mijn printer deed het ineens niet meer na de upgrade. Nou heb ik niet bepaald een oude obscure printer; een Epson SX405, die zelfs nog gewoon overal te koop is. Jammer, aangezien ik altijd bij mensen die niet bekend zijn met Mac OSX uitleg dat ‘plug and play’ bij Apple geen illusie is. Snow Leopard installeert, in tegenstelling tot alle voorgangers, niet van alle printers en andere randapparatuur de drivers op de harde schijf om zo vele gigabytes te besparen. In plaats daarvan plukt Mac OSX voortaan de drivers direct van het internet. In principe dan. Mijn Epson printer liet het afweten. Op de website van Epson is weinig te vinden over Snow Leopard drivers, althans niet voor mijn printermodel. Een zoekopdracht via google leerde me dat Rosetta installeren (niet standaard geïnstalleerd) via de SL-DVD en vervolgens de oude Leopard-drivers installeren, soelaas biedt.. Niet werkende software ben ik gelukkig nog niet tegengekomen. Als je wilt checken of je met de upgrade naar SL problemen kan verwachten met software, kijk dan eens op: http://snowleopard.wikidot.com/

Vandaag bericht het Ag dat Microsoft begin 2009 de functie “opslaan als ODF” gaat aanbieden. Microsoft zal, na lange tijd ODF te hebben gedwarsboomt ten gunste van hun eigen standaard, deze functionaliteit onderbrengen in het tweede service pack voor office 2007. ODF is een open en ISO gecerticificeerde standaard die dient als “open source” vervanger voor gesloten office bestandsformaten zoals .doc, .xls, etc. De Nederlandse overheid heeft ODF aangemerkt als verplichte standaard voor de opslag en uitwisseling van office bestanden(1, zie ook Nederland Open in Verbinding). Idee hierachter is dat incompatibiliteit tussen pakketten en door de tijd heen wordt voorkomen, doordat ODF open is, ISO standaard en niet gelieerd is aan een fabrikant .

Het is nog maar wachten in hoeverre ODF van een de jure standaard ook daadwerkelijk een de facto standaard binnen en buiten overheidsland gaat worden. Vaststaat dat de opname van ODF in ’s wereld meest gebruikte Office pakket een duwtje in de rug is.

Saillant detail is dat Microsoft haar eigen concurrerent voor ODF - Open XML - inmiddels door ISO is gecertificeerd. Zij hebben echter dusdanig veel aan de specificaties van hun standaard moeten sleutelen, dat deze niet meer compatble is met het huidige bestandsformat dat in Office 2007 en 2008 zit ingebakken. Ondersteuning voor dit format zal zelfs pas in een volgende versie van Office verschijnen.

Saillant detail 2: Ook OpenOffice het gratis en open source pakket dat vaak in een adem wordt genoemd met ODF, blijkt zelf ook problemen te hebben met ODF (lees meer).

Ik ben ook benieuwd wanneer mac gebruikers ODF ondersteuning mogen verwachten.

Marktleider Symbian (o.a. nokia telefoons) en microsoft Windows Mobile kregen dit jaar al een geduchte tegenstander die de interface veel intuitiver maakte, de telefoon van nieuwe functionaliteiten voorzag, en de telefoon voortaan echt bling-bling compatible maakte. Komend jaar zal er nog een waardige concurrent bijkomen: Android.

Read the rest of this entry »

Het is nu inmiddels drie maanden dat ik op een macbook pro werk in plaats van een laptop met windows. Minus de vakantie heb ik er nu 10 weken in een werkomgeving mee gewerkt. Tijd om de stand op te maken. Als je me vraagt of ik terug wil naar het windows platform, Read the rest of this entry »

Het is nu precies een week later sinds ik mijn macbook pro in mijn handen kreeg. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet minimaal een cool ding ontdek aan de hard- of software. Ik had, ondanks dat ik Apple al interessant vond voordat ik er eentje kreeg, toch een aantal vooroordelen die grotendeels niet blijken te kloppen.
Allereerst: Office voor de Mac werkt perfect met bestanden die via de windows versie van office zijn opgesteld. De grote vuurdoop was het complexe excelbestand met macro’s waarmee wij de prestaties van de Benchmark BWT bijhouden, omzetten in grafieken en radardiagrammen en vervolgens dynamisch koppelen aan een rapportsjabloon in Word. Dit blijkt geen enkel probleem te zijn voor Office. Microsoft Office voor de Mac is dus niet het ondergeschoven kindje dat ik verwachtte. Dat neemt niet weg dat er een aantal zaken beduidend minder goed zijn dan in Windows versie. De iconen in Powerpoint zijn veelal onduidelijk en onherkenbaar voor een Windowsgebruiker. Een ander voorbeeld is onduidelijkheid van Entourage, die toch echt onderdoet voor de Outlook van Windows – het mag geen toeval heten dat Outlook een andere naam draagt voor de Mac. Met name de weergave van de agenda is, op z’n zachtst gezegd, “wennen” (zie hieronder).

Daarentegen zijn er wel een aantal innovaties te zien in Office 2004 die in Office 2003 en 2007 voor het Windowsplatform ontbreken. Een voorbeeld is de projecten-functie in Entourage, waarmee je email, taken, notities etc. kunt koppelen aan een project en kunt uitwisselen met andere projectpartners. Bovendien heb ik nog geen belangrijke functie zien ontbreken.

Read the rest of this entry »

Vrijdag was de dag waar ik enige tijd naar uit heb gekeken. Collega Edwin en ik hebben onze macbook pro gekregen. Mijn eerste indrukken wil ik graag met jullie delen. De Apple ervaring begint eigenlijk al, net als bij de iPod, met de verpakking. Geen lelijk kartonnen doos, maar een smaakvolle zwarte doos met de Macbook pro daarop afgebeeld. Apple heeft oog voor kleine details, is mijn ervaring ook met de iPod. Read the rest of this entry »

Tot gisteren verkeerde ik nog in de veronderstelling dat Firefox ongeveer 10% marktaandeel had in de browsermarkt. Een kijkje op ars technica stelde mij op de hoogte van de nieuwste cijfers. Het Europese gemiddelde ligt op dit moment op 27,8%, met Slovenië en Finland als uitschieters met respectievelijk 47,9% en 45,4%. Jammer om te zien dat Nederland tot de achterlopers behoort met een schamele 14,6%.

Opvallend aan het bovenstaande kaartje is wel dat hoe oostelijker je komt, des te hoger de percentages zijn (Ierland als westelijke uitzondering). Er lijkt dus een link te zijn met inkomensniveau’s. Echter, goedkope low-end computers met windows hebben net zo goed MS IExplorer als dure, aangezien (tot irritatie van velen) je IExplorer er gratis bij krijgt. Een andere verklaring is dat er in Oost Europa minder systemen met Windows worden geleverd, maar met bijvoorbeeld Linux-distributies waarbij gebruik van Firefox voor de hand liggend is.

Nog een andere (aanvullende) verklaring is dat in Oost-Europa minder internetaansluitingen zijn, en dus zullen zij die internet hebben een hoger geekgehalte kennen. Hierdoor kan het percentage relatief hoog lijken. In contrast: Nederland is een van de landen waar nagenoeg iedereen, ook de niet technisch onderlegden onder ons, een internetaansluiting heeft.

Eerder heb ik gesproken over de nieuwe windows versie van de Safari van Aple. Zojuist ontving ik een update naar versie 3.0.2. In tegenstelling tot de vorige versie van Safari, is deze wel stabiel. Sterker nog, deze post schrijf ik in Safari. Opvallend is dat Safari mijn weblog sneller laadt dan explorer en firefox. Het enige nadeel is dat de word-achtige interface (dikgedrukt, list-items, link, etc) niet verschijnen. Wellicht dat dit komt doordat AJAX niet goed wordt ondersteund. Maar al met al interessant om verder te onderzoeken als alternatief voor explorer en firefox.

Safari kan je hier Downloaden

Dankzij een inspirerend youtube filmpje over wiki’s op het weblog van collega Tom, dacht ik meteen aan een Wiki als oplossing toen we besloten interactief met de deelnemers in een leergang een beleidsplan te ontwikkelen. Ook de keuze voor de Wiki was snel gemaakt, immers collega Rob werkt momenteel aan een Europese e-government wiki genaamd Trias Telematica en die draait op MediaWiki. Dit is overigens het hetzelfde systeem waarmee de beroemdste van de wiki’s, wikipedia, werkt.

Een wiki staat bekend om zijn eenvoud, en de open wijze waarmee grote groepen individuen content kunnen leveren en verbeteren.

Mijn strubbelingen met MediaWiki

Waar ik tegenaan ben gelopen toen ik mijn wiki wilde configureren, heeft mij zeer verbaasd. WikiMedia is zeer gericht op de content, maar ontbeert een goede manier van management van users en accounts. Er is geen simpele manier om userrechten toe te kennen. Ook de mogelijkheid om de wiki gesloten te houden, blijkt slechts ten dele mogelijk. De inhoud van de wiki en editing rechten zijn, hoewel niet eenvoudig, uit te sluiten voor anonieme gebruikers. Het verbaast mij echter ten zeerste dat WikiMedia de optie om nieuwe aanmeldingen niet kent. Bezien vanuit de filosofie van de wiki, die gebaseerd is op het adagium meer weten er meer dan één, is openheid en transparantie een vereiste. Echter, je mag van een systeem verwachten die al enkele tijd bestaat en een enorme populariteit kent, dat flexibiliteit en eenvoudige configuratie vanzelfzwijgend zijn.

Niets blijkt minder waar. Het aanpassen van voor de hand liggende opties, áls ze al kunnen worden ingesteld, vindt plaats in de configuratiebestanden. Dat betekent kladblok en php-bestanden wijzigen. Dat dit niet per sé ongebruiksvriendelijk hoeft te zijn, heb ik ondervonden in mijn experimenten met Linux distributies, Freebsd, phpsurveyor en allerhande webfora. De eenvoud waarmee je daar veelvoorkomende opties configureert, betekende vaak niet veel meer dan ergens een 1 of 0 veranderen. Dit is echter niet het geval bij MediaWiki.

Zo zorg je binnen MediaWiki ervoor dat anonieme gebruikers artikelen editen:

(..) search for this line
foreach($this->data[’content_actions’] as $key => $tab) { and insert after $tab) this if($this->data[’loggedin’]==1) had to place inside the data[’content_actions’] as $key => $tab) if($this->data[’loggedin’]==1) {

In mijn optiek kan dit vele malen eenvoudiger. Waarom niet gewoon: $hide_tabs_anon_user = 1 // indien “1”, verbergt tabs voor anonieme gebruikers,

standaard is 0 Code waaraan je vervolgens niks hoeft te wijzigen:
If $hide_tabs_anon_user = 0, doe dan niets
Else, voer uit $verberg_tabs(verwijder tabs)

Algemene conclusie, een wiki is vanuit content-perspectief eenvoudig en simpel, vanuit een configuratie- en administratorperspectief verre van dat. Willen makers van wiki’s dat hun systeem veel gebruikt wordt, en toegankelijk is voor leken, dan hebben ze nog een aardige week te gaan.

Deze week maakte Linden labs, het bedrijf achter de 3d wereld Second Life, bekend hoeveel actieve gebruikers Second Life telt. Wat blijkt? Second Life is veel minder bevolkt is dan vaak verondersteld wordt. In Nederland blijkt dat van de 300.000 aangemaakte accounts, slechts 17.000 actief gebruikt worden. Onder actief gebruik wordt per maand een uur of meer speeltijd gerekend.

Web 2.0%

Het bekende concept van de internetbel lijkt ook voor SL op te gaan. En dat terwijl in Nederland bedrijven en zelfs de gemeente Zoetermeer geïnvesteerd hebben in een online vestiging.

Toch is de hype van SL geen fenomeen op zich. Veel ophef bestaat er over websites, diensten en programma’s die het predikaat “web 2.0? krijgen. Toch moeten we oppassen om de impact van web 2.0 te grote proporties te laten aannemen. Internet usability goeroe Jakob Nielson haalde onlangs een onderzoek aan dat stelt dat van de bezoekers van web 2.0 websites 90% alleen bezoekt, en slechts 1% regelmatig content aanlevert. Gebruikers van web 2.0 zijn dus op te delen in twee soorten gebruikers, slechts een klein deel produceert content en participeert. De bulk van de gebruikers van web 2.0 is consumeert vooral a la web 1.0. Internet mag dan een trend zien in het ontstaan van web 2.0 (aanbod), de vraag is beduidend kleiner. Anders gezegd, web 2.0 mag dan in toenemende mate een feit zijn, zoiets een nieuwe gebruiker – een zogenaamde user 2.0 – blijft nog grotendeels achterwege.

lees hier meer over het bericht.