Zevenheuvelenloop 2014

Zevenheuvelenloop logoAfgelopen weekend deed ik mee aan mijn tweede run ooit: de zevenheuvelenloop. Eerder dit jaar heb ik de smaak te pakken gekregen met de halve marathon van Amersfoort. Ik loop inmiddels zo’n drie jaar hard en haal hier ontzettend veel voldoening uit. Door mijn drukke baan is het ‘s avonds laat de ideale manier om even stoom af te blazen. Ook in het weekend is het heerlijk een lange afstand door weiland en bos te lopen. Ik probeer elke week twee a drie keer te hardlopen, maar dat lukt regelmatig niet. Zo ook in aanloop naar de Zevenheuvelenloop. Toch stelt het eindresultaat me niet teleur..

Voorbereiding

Toen ik mij aanmeldde voor de loop noteerde ik zelfverzekerd 1 uur 20 minuten als beoogde tijd. Maar een drukke baan en lage weerstand maakte dat ik toch best vaak de hardloopschoenen onaangeroerd in de hoek liet staan. Ik had er dus al niet veel fiducie meer in dat ik die tijd nog zou halen. Ook omdat ik amper hoogtemeters getraind had. Toch heb ik de laatste drie weken nog een tandje bijgezet en 3x per week getraind met wisselende afstanden en looptempo’s. Toen ik zondag aan de start stond hield ik me voor dat ik met 1:25 al heel erg tevreden zou zijn maar het waarschijnlijker ergens rond de 1:30 zou worden.

De run

Vanaf het treinstation was de route naar de start heel goed aangegeven en opgezet. Ik startte in het rode startvak, dat in een zijstraat startte. Na 10 minuten wachten startten we dan eindelijk. De eerste kilometers het centrum van Nijmegen uit en al vrij snel begon de eerste gestage klim. Ondanks het regenachtige weer stonden er toch best wat publiek om aan te moedigen. Bij de eerste klim moest ik me inhouden om niet te hard te gaan, maar ook niet te zacht. Ik wil me niet te vroeg opbranden, maar ook niet te voorzichtig starten. Verbazend hoe snel medehardlopers de brui er al aan geven; In de eerste 3 km telde ik al zes lopers die terugliepen!

Wat is de Zevenheuvelenloop een prachtig parcours zeg! Al tijdens de eerste klim betraden we  prachtig bosgebied dat nu getooid is in verzadigde herfstkleuren. Ondanks dat ik amper hoogtemeters had getraind vloog ik de heuvels op. Ik kon tot mijn verbazing steeds versnellen heuvelop, en hield me heuvelaf een beetje in. Grappig om te zien dat de meeste hardlopers het tegenovergestelde deden. Voor mij bleek dit goed te werken, want ik bleef energie houden!

Na zes en negen kilometer stonden drinkplaatsen opgesteld met genoeg vrijwilligers, maar toch helaas nog amper sportdrank voorradig. Even een beetje sportdrank en water, samen met een mueslireep die ik bij me had. Niet te snel eten, drinken en lopen tegelijk, want anders verslik ik me. Ik kon me gelukkig inhouden en kon vlot doorlopen.

De wegen waren goed afgezet en meestal voldoende breed. Bij de steilste klim (na 10km) was de weg helaas vrij smal. Jammer om te zien dat veel hardlopers die traag gingen toch links bleven lopen, zodat ik kriskras moest lopen om anderen te passeren. Dit ondanks bordjes die voortdurend hardlopers erop attendeerden om vooral rechts te lopen om ruimte te bieden voor inhalers.

Na 11 km stijgen en dalen begint dan eindelijk de lange afdaling naar de finish. Langzaam ga ik steeds meer versnellen. Blijft toch lastig om goed te doseren. Ik merk dat ik toch wat angstig ben om echt voluit te gaan: vallen, te vroeg opbranden of overgeven spoken door mijn hoofd als schrikbeelden.

De laatste paar honderd staan er veel toeschouwers de lopers weer aan te moedigen. Nog even de laatste meters versnellen en ik kom tevreden over de finish. Ik pak snel mijn (goed tegen regen verpakte) iPhone om Runkeeper tracking te stoppen. Als ik zie dat ik ongeveer 1:22 heb gelopen ben ik blij verrast! Dat was boven verwachting.. Net als bij de halve marathon van Amersfoort piek ik op het juiste moment: volgens Runkeeper was dit mijn snelste 15 km. Toch bekruipt me net als bij de halve marathon het gevoel dat er nog best meer uit te halen was. Ik voelde, ondanks een knalrood hoofd, nog steeds energiek.

Runkeeper stats - zevenheuvelenloop

Barry Woudenberg - Zevenheuvelenloop 2014

Na de finish kon ik gelukkig nog een stukje uitlopen, maar dan stokt het opeens. Er ontstaat opstopping voor het punt waar sportdrank en medailles worden uitgereikt. Het miezerde ondertussen aardig door en ik sta eigenlijk te lang stil om goed warm te blijven. Het was goed te zien hoeveel warmte je vervolgens kwijtraakt; de stoom komt van de menigte af. Misschien tip voor de volgende keer om dit uitreiken nog wat verder van de finish te positioneren! Verder chapeau voor een hele professionele organisatie van de zevenheuvelenloop! Leuk ook dat je een gratis foto krijgt (zie hieronder) Ik zeg volgend jaar weer!

 

Afloop

Na thuiskomst ga ik direct in bad om weer even op te warmen. Voor spierherstel is warmte geloof ik niet gunstig, maar fijn was het wel.. Gisterochtend wakker geworden en vrees qua spierpijn het ergste. Ik voel op wat lichte stijfheid en gevoelige knieën na eigenlijk verbazend weinig. Ook vandaag (dinsdag) helemaal niks..

Sinds vandaag spookt het alweer door mijn hoofd: wat wordt mijn volgende run?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *