Barry Woudenberg

De afgelopen 2 jaar heb ik vanuit Zenc geparticipeerd in een Europees gesubsidieerd project over e-participatie. In samenwerking met het Leibniz Institute for Law aan de UvA,  Public-i (GB), Masaryk University (CZ), National Technical University of Athens (GR) en University of the Aegean (GR). Binnen het project is een elektronisch platform ontwikkeld waarmee burgers op een eenvoudig manier mee kunnen praten over onderwerpen op het gebied van milieu en energie. Het platform is in Nederland getest in de Provincie Flevoland in een pilot over de toekomst van het IJmeer-Markermeer. Daarnaast hebben pilots plaatsgevonden in het Verenigd Koninkrijk, Griekenland en Tjechië. Tijdens de slotpresentatie presenteerde ik namens Zenc de resultaten van de pilot in Flevoland.

In het project is een balans gevonden tussen laagdrempelige participatie en gebruik van geavanceerde technologie. Deze balans is gevonden door de kaart als ontwerpuitgangspunt te nemen voor de ontwikkeling van de elektronische instrumenten (zie onderstaande afbeelding). Beide thema’s (milieu en energie) hebben immers een ruimtelijke dimensie. Met kaarten is (wettelijke) informatie eenvoudig te visualiseren.

Door het gebruik van semantische webtechnologie hebben burgers op een eenvoudige manier toegang tot wettelijke bepalingen. De FEED-instrumenten geven gebruikers zicht op wettelijke bepalingen, beperkingen en ook de wettelijke mogelijkheden, zonder de rigiditeit van papieren kaarten. Een voorbeeld hiervan is de vraag wat op de ene plek is toegestaan als elders maatregelen ter compensatie worden getroffen.Gebruikers van de instrumenten kunnen daarnaast de kaarten manipuleren om zo hun ideeën en visies te plaatsen en die van anderen te bekijken. Op deze wijze kunnen gebruikers eenvoudig invloed uitoefenen op de totstandkoming van milieu- en energiebeleid.

Uit de evaluatie van de testen blijkt dat de ontwikkelde instrumenten de complexiteit van belangen en wettelijke bepalingen (Europese kaderwetten, verordeningen, structuur- en bestemmingsplannen, conceptbeleid) goed weergeven. Gebruikers geven daarnaast aan dat de kaart als uitgangspunt voor participatie in ruimtelijke beleidsonderwerpen intuïtief is en prettig in gebruik.

Voor meer informatie over het FEED-project zie: http://www.feed-project.eu/

“Vaker emailen met de overheid” zo kopt o.a. de Telegraaf met een artikel over een onderzoek uitgevoerd door Ernst en Young. Uit het onderzoek komt naar voren dat burgers veel vaker de mogelijkheid willen krijgen mee te denken c.q. spreken over besluitvorming en infrastructurele projecten en de mogelijkheid krijgen tot e-voting. Hoewel ik betwijfel of dit voor een groot deel van de bevolking geldt, ben ik ervan overtuigd dat de prosument / burger 2.0 hieraan zeker een boodschap heeft. Wat ik interessanter vind is de constatering dat slechts een klein deel van de burgers (1/5) zich zorgen maakt om privacy. Hierover wil ik het volgende kwijt:

1. Enerzijds is het zorgwekkend hoe weinig besef de gemiddelde burger heeft van privacy aspecten op het internet. Sterker nog, mensen geven hun wachtwoord gemakkelijk vrij, terwijl diezelfde groep er niet over piekert hun PIN-code vrij te geven. Feit is alleen dat het een (wachtwoord .e.d) steeds meer verbonden raakt c.q. dezelfde implicaties heeft als het vrijgeven van een PIN-code. Zeker naarmate meer en meer dienstverlening (ook internetbankieren) via internet geschiedt. Daarom is het belangrijk om hierover meer en betere voorlichting te geven. Hier ligt een taak van de overheid.
2. Anderzijds, moeten overheden hun zorgen over privacy opzij zetten en stoppen met denken vóór de burger. In plaats daarvan: licht burgers beter in (zie punt 1) en laat het aan burgers vrij of zij wel of niet (een heel klein deel van) hun privacy willen vrijgeven ten behoeve van betere e-dienstverlening en e-participatie in overheidscontext.

Deze week maakte Linden labs, het bedrijf achter de 3d wereld Second Life, bekend hoeveel actieve gebruikers Second Life telt. Wat blijkt? Second Life is veel minder bevolkt is dan vaak verondersteld wordt. In Nederland blijkt dat van de 300.000 aangemaakte accounts, slechts 17.000 actief gebruikt worden. Onder actief gebruik wordt per maand een uur of meer speeltijd gerekend.

Web 2.0%

Het bekende concept van de internetbel lijkt ook voor SL op te gaan. En dat terwijl in Nederland bedrijven en zelfs de gemeente Zoetermeer geïnvesteerd hebben in een online vestiging.

Toch is de hype van SL geen fenomeen op zich. Veel ophef bestaat er over websites, diensten en programma’s die het predikaat “web 2.0? krijgen. Toch moeten we oppassen om de impact van web 2.0 te grote proporties te laten aannemen. Internet usability goeroe Jakob Nielson haalde onlangs een onderzoek aan dat stelt dat van de bezoekers van web 2.0 websites 90% alleen bezoekt, en slechts 1% regelmatig content aanlevert. Gebruikers van web 2.0 zijn dus op te delen in twee soorten gebruikers, slechts een klein deel produceert content en participeert. De bulk van de gebruikers van web 2.0 is consumeert vooral a la web 1.0. Internet mag dan een trend zien in het ontstaan van web 2.0 (aanbod), de vraag is beduidend kleiner. Anders gezegd, web 2.0 mag dan in toenemende mate een feit zijn, zoiets een nieuwe gebruiker – een zogenaamde user 2.0 – blijft nog grotendeels achterwege.

lees hier meer over het bericht.