Barry Woudenberg

Web 2.0 biedt meer mogelijkheden dan alleen online vrienden maken, profielpagina’s maken en je foto’s delen. Het potentieel van web 2.0 ligt in de mogelijkheden voor samenwerking en kennisuitwisseling en krachtenbundeling. In commerciele en adverteerderskringen is dit al ontdekt. Dat de kracht van web 2.0 ook voor maatschappelijke issues ingezet kan worden bewijst het volgende voorbeeld.

In VS is, net als hier in Europa, een chronisch tekort aan bloeddonoren. Takes All Types (TAT) gebruikt sinds maandag Social Networkingsite Facebook om mensen zich te laten aanmelden als bloeddonor en ontvangen een bericht wanneer in hun regio bloed acuut nodig is. Takes All Types is een non-profit Grassroots organization die zich inzet voor een netwerk van bloeddonoren in de VS. Het aardige is dat TAT er niet voor kiest een nieuwe dienst te lanceren, maar gebruik maakt van het bestaande netwerk Facebook en zodoende slim gebruik maakt van de infrastructuur en hopelijk dankzij de virale werking van Facebook meer potentiele donoren stimuleert.

Hopelijk volgen meer maatschappelijke organisaties TAT’s voorbeeld om web 2.0 in te zetten voor een maatschappelijk doel. Het is mijn stelling dat niet alleen maatschappelijke organisaties, maar juist ook de overheid en semi-overheid hier slim gebruik van zou moeten maken (voorbeeld is de LA Fire Department die twitter en flickr inzet). Opvallend is overigens dat TAT een van de vele voorbeelden rondom het thema zorg waar web 2.0 wordt gebruikt (denk aan de term health 2.0).

Onlangs gaf ik een presentatie over web 2.0 voor een groep ambtenaren. Hierin schetste ik enkele web 2.0 principes en trends. Een van deze trends is openheid, welke zich op verscheidene wijzen manifesteert rondom web 2.0. Er is openheid/transparantie als het gaat om functionaliteit (API), techniek (open standaarden), gebruikers (denk aan profielinformatie op sites als hyves) en content (creative commons). Als het gaat om een trend rondom openheid/transparantie, dan vallen initiatieven zoals OpenSocial en dataportability.org op. Mijn stelling is dat deze initiatieven een poging of er op z’n minst van de schijn van lijkt te hebben dat web 2.0 diensten werkelijke transparantie, en user control over hun content nastreven waarin de gebruiker bepaald en wat en waar er met zijn gegevens gebeurd.

Read the rest of this entry »

Je wil informatie niet dubbel hoeven bij te houden, dit geldt niet alleen voor het opgeven van informatie t.b.v. accounts zoals wachtwoorden, maar ook wil je content maar op een plek bewaren. Foto’s bewaar je op flickr, video’s op youtube, je vrienden op hyves, je gedachtenspinsels op je blog, je favoriete links op del.ic.ious, je activiteiten van minuut tot minuut op twitter.. Goed je begrijpt het punt. Voor alles heb je aparte webdiensten die elk op hun gebied de beste expertise hebben. Schoenmaker blijf bij je leest! Je wilt tenslotte specifieke content bijhouden bij die dienst die daar het beste en meest innovatief is. Het is iets typisch voor web 1.0 denken om alles op één plek te willen plaatsen. je wilt echter jouw favoriete films of recepten niet op drie plekken bijhouden.
Bovendien doe je je meerdere persona’s geweld aan door alles te centraliseren; wi wil immers de banden met oude vrienden onderhouden op dezelfde dienst waar je ook jouw zakelijke contacten bijhoud (linkedin).

Decentralisering is hoe dan strategischer om meerdere redenen. Al was het alleen maar om je vindbaarheid via google te vergroten. Goed, decentralisering is leuk, maar brengt ook ongemakken met zich mee. Een daarvan is het hieronder besproken hebben van meerdere accounts met apart logins. Dit is op te lossen door bijv. OpenID. Daarnaast wil je ook de informatie die betrekking heeft op jouw digitale identiteit op jouw manier selecteren, bundelen en presenteren. Om toch enig overzicht te houden in je online identiteit wil je ook dat op een aparte dienst onderbrengen die specifiek daar voor bedoeld is, zoals netvibes of pageflakes.

Deze diensten agregeren die informatie die jij selecteert en stellen je in staat deze in widgets te presenteren. Naarmate webgebruikers een groter decentraal netwerk krijgen, zullen deze diensten steeds populairder worden is mijn schatting. Kortom een rare paradox, decentralisering en een zekere vorm van centralisering gaan hand in hand om dezelfde reden: behoud van je digitale identiteit.

Gisteren had ik een reünie van mijn basisschool in Amersfoort. Een groot deel van mijn klas was aanwezig en het was erg gezellig. Ik sprak mijn meester uit groep 6 en 8, meester Piet, die mij vertelde dat naast het versturen van uitnodigingen per brief naar de laatst bekende adressen, hij zelf ook via hyves op zoektocht is gegaan. Na een korte zoektocht heeft hem dit toch zo’n 150 oudleerlingen opgeleverd.

Aan het einde van de reünie afgesproken met mijn klasgenootjes contact te houden en binnenkort een klassenreünie te organiseren. Hoe? Via een klassenhyve natuurlijk!

Afgelopen week ook via Hyves benaderd door een oud-klasgenootje van mijn middelbare school. Had haar in geen jaren meer gesproken noch gezien. Zij had geen telefoonnummer of emailadres van mij en ik niet van haar. Zij hyvede mij om te laten weten dat ze bezig is een reünie voor onze beide VWO-klassen te organiseren. Hoe? Ofwel door mijn naam te zoeken op hyves, ofwel om te zoeken in de hyvesvrienden van haar reeds bestaande hyvesvrienden. Daarmee lijkt de theorie dat je in 6 stappen iedereen ter wereld, zelfs meneer Bush, steeds beter te operationaliseren is (six degrees of seperation).

Grappig om te zien dat het sociale web niet alleen gebruikt wordt om contact met bestaande vrienden en kennisen te onderhouden, maar ook je vroegere vrienden en klasgenootjes op te zoeken. De tijd dat oude vrienden en kennissen uit je gezichtveld verdwijnen en je hen nooit meer gemakkelijk terugvindt, lijken voorbij met websites als hyves, schoolbank, weblogs en natuurlijk google.

Barry heeft een hyve op http://barry-woudenberg.hyves.nl/